053-038-024-نجم

أَلّا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزرَ أُخرىٰ

هیچ نفسِ باربرداری، بارِ گناهِ نفسِ دیگری را حمل نمی‌کند.

أَلّا
از «أَنْ» (حرف مصدری و نصب‌دهنده) + «لا» (حرف نفی)؛ در اینجا: اینکه نه / که هیچ‌گاه نه.

تَزِرُ
ریشه: «و ز ر»؛ فعل مضارع مرفوع، سوم‌شخص مفرد مؤنث؛ یعنی بار گناه بر دوش می‌کشد، بارِ دیگری را حمل می‌کند. مؤنث بودن فعل به سبب «وازِرَةٌ» است.

وازِرَةٌ
ریشه: «و ز ر»؛ اسم فاعل، مفرد مؤنث، مرفوع؛ یعنی باربردار، کسی یا نفسی که بارِ گناه را بر دوش دارد.

وِزرَ
ریشه: «و ز ر»؛ اسم، مفرد، منصوب و مفعول‌بهِ «تَزِرُ»؛ یعنی بارِ سنگین، به‌ویژه بارِ گناه و مسئولیت.

أُخرىٰ
ریشه: «أ خ ر»؛ صفتِ مؤنثِ مفرد، مجرور به‌سبب اضافه به «وِزرَ»؛ یعنی دیگر، دیگری. مقصود: نفسِ دیگری.