وَأَعْطَىٰ قَلِيلًا وَأَكْدَىٰو اندکی بخشید و سپس از بخشش بازایستاد. وَ
حرف عطف است؛ برای پیوند دادن این جمله با جملهٔ پیشین آمده است و معنای «و» میدهد. أَعْطَىٰ
ریشه: «ع ط و»؛ فعل ماضی، ثلاثی مزید از باب إفعال، مفرد مذکر غایب؛ به معنای «داد»، «بخشید» و «عطا کرد». قَلِيلًا
ریشه: «ق ل ل»؛ اسم یا صفت منصوب، در اینجا مفعولبه برای «أَعْطَىٰ»؛ به معنای «اندکی»، «مقداری کم» و «چیز ناچیز». وَ
حرف عطف است؛ معنای «و» میدهد و فعل «أَكْدَىٰ» را به «أَعْطَىٰ» پیوند میدهد. أَكْدَىٰ
ریشه: «ك د ي»؛ فعل ماضی، ثلاثی مزید از باب إفعال، مفرد مذکر غایب؛ اصل آن به رسیدن به زمین سخت و سنگلاخ هنگام کندن چاه اشاره دارد؛ در اینجا کنایه از «بازایستادن از بخشش»، «قطع کردن عطا» و «دریغ ورزیدن پس از اندکی دادن» است. | 