لا أَعبُدُ ما تَعبُدونَمن آنچه را شما می‌پرستید، نمی‌پرستم. لا
ریشه: ندارد.
گرامر: حرف نفی؛ فعل مضارع پس از خود را نفی می‌کند.
معانی: نه، نمی. أَعبُدُ
ریشه: ع ب د.
گرامر: فعل مضارع، صیغهٔ اول شخص مفرد، مرفوع؛ فاعل آن ضمیر پنهان «أنا» به معنای «من» است.
معانی: می‌پرستم، عبادت می‌کنم، بندگی می‌کنم. ما
ریشه: ندارد.
گرامر: اسم موصول؛ در جایگاه مفعول‌به برای «أَعبُدُ».
معانی: آنچه، چیزی که. تَعبُدونَ
ریشه: ع ب د.
گرامر: فعل مضارع، صیغهٔ دوم شخص جمع مذکر، مرفوع؛ «واو» ضمیر پیوسته و فاعل است.
معانی: می‌پرستید، عبادت می‌کنید، بندگی می‌کنید. | 