ثُمَّ لَتُسْأَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِسپس در آن روز، بیتردید از نعمتها پرسیده و بازخواست خواهید شد. ثُمَّ
ریشه: ـ؛ حرف عطف است و ریشهٔ اشتقاقی ندارد.
گرامری: حرف عطف مبنی بر فتح.
معانی: سپس، آنگاه؛ برای بیان ترتیب همراه با فاصله و تأخیر. لَ
ریشه: ـ؛ حرف است و ریشهٔ اشتقاقی ندارد.
گرامری: لامِ قسم یا لامِ تأکید، مبنی بر فتح.
معانی: حتماً، قطعاً؛ برای تأکید بر وقوع فعل. تُسْأَلُنَّ
ریشه: س-أ-ل.
گرامری: فعل مضارع مجهول، مرفوع؛ نونِ تأکید ثقیله به آن پیوسته است و واوِ جمعِ مقدر، نایبِ فاعل آن است.
معانی: پرسیده میشوید، بازخواست میشوید، مورد سؤال قرار میگیرید. يَوْمَئِذٍ
ریشه: ي-و-م.
گرامری: «يوم» ظرف زمان منصوب و مضاف است؛ «إذ» اسم مبنی در محل جرّ مضافالیه، و تنوین آن عوض از جملهای است که پس از «إذ» حذف شده است.
معانی: آن روز، در آن هنگام. عَنِ
ریشه: ـ؛ حرف است و ریشهٔ اشتقاقی ندارد.
گرامری: حرف جرّ مبنی بر سکون.
معانی: از، دربارهٔ، در موردِ. النَّعِيمِ
ریشه: ن-ع-م.
گرامری: اسم مجرور با «عن» و نشانهٔ جرّ آن کسرهٔ ظاهر است؛ معرفه با «ال» و مفرد.
معانی: نعمت، برخورداری خوشایند، آسایش، رفاه و همهٔ بخششهای لذتبخش. | 