102-007-017-تكاثر

ثُمَّ لَتَرَوُنَّها عَينَ اليَقينِ

سپس بی‌تردید آن را با دیدنیِ یقین‌آور خواهید دید.

ثُمَّ: حرف عطف؛ دلالت بر ترتیب همراه با فاصله دارد؛ یعنی «سپس، آنگاه».

لَـ: لامِ جوابِ قسم یا لامِ تأکید؛ بر حتمی‌بودنِ فعل پس از خود تأکید می‌کند؛ یعنی «قطعاً، بی‌تردید».

تَرَوُنَّ: فعل مضارع، از ریشهٔ «ر أ ي»؛ فعل مضارع معلوم، مخاطبِ جمعِ مذکر، همراه با نونِ تأکیدِ ثقیله؛ معنای آن «خواهید دید، حتماً خواهید دید» است.

ها: ضمیر متصلِ منصوب، مفعول‌به؛ به «الجحيم» در آیهٔ پیشین بازمی‌گردد؛ یعنی «آن را».

عَينَ: اسم منصوب؛ در اینجا مصدر یا مفعول مطلقِ مبیّنِ نوع است و بر مشاهدهٔ مستقیم دلالت می‌کند؛ یعنی «به چشم، دیدنیِ مستقیم».

اليَقينِ: اسم مجرور و مضاف‌الیه برای «عَينَ»؛ از ریشهٔ «ي ق ن» و به معنای یقینِ استوار و بی‌تردید است؛ «عَينَ اليَقينِ» یعنی «یقینی که از راه مشاهدهٔ مستقیم حاصل می‌شود».