وَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَىٰو تو را نیازمند یافت، پس بینیازت کرد. وَ
ریشه: ندارد؛ حرف عطف.
گرامر: حرف پیونددهنده؛ جملهٔ حاضر را به جملهٔ پیشین مرتبط میکند.
معنی: و. وَجَدَ
ریشه: و ـ ج ـ د.
گرامر: فعل ماضی، سومشخص مفرد مذکر.
معنی: یافت، دید، دریافت. كَ
ریشه: ندارد.
گرامر: ضمیر متصل، دومشخص مفرد مذکر؛ در جایگاه مفعولبه.
معنی: تو را. عَائِلًا
ریشه: ع ـ ی ـ ل.
گرامر: اسم فاعل از «عالَ»؛ منصوب و نکره، در جایگاه حال.
معنی: نیازمند، تنگدست، دارای عیال و مسئول تأمین معاش خانواده. فَ
ریشه: ندارد؛ حرف عطف و نتیجه.
گرامر: حرفی که نتیجه یا پیامد جملهٔ پیشین را بیان میکند.
معنی: پس، بنابراین. أَغْنَىٰ
ریشه: غ ـ ن ـ ی.
گرامر: فعل ماضی، سومشخص مفرد مذکر، از باب إفعال؛ به معنای بینیاز کردن.
معنی: بینیاز کرد، توانگر ساخت، کفایت نمود. | 