فَٱرْجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةًۭ مَّرْضِيَّةًۭپس خشنود و پسندیده به سوی پروردگارت بازگرد. فَ
ریشه: ندارد؛ حرف است.
گرامری: حرف عطف یا نتیجه؛ به معنای «پس» یا «بنابراین».
معانی: پس، بنابراین، آنگاه. ٱرْجِعِي
ریشه: ر ج ع.
گرامری: فعل امر، دومشخص مفرد مؤنث؛ از فعل «رَجَعَ» به معنای بازگشتن.
معانی: بازگرد، برگرد. إِلَىٰ
ریشه: ندارد؛ حرف جر است.
گرامری: حرف جر؛ واژهٔ پس از خود را مجرور میکند.
معانی: به سوی، به جانب، نزد. رَبِّكِ
ریشه: ر ب ب.
گرامری: «رَبِّ» اسم مجرور بهوسیلهٔ «إِلَىٰ» و مضاف است؛ «کِ» ضمیر پیوستهٔ دومشخص مفرد مؤنث و مضافإلیه است.
معانی: پروردگار تو، سرپرست تو؛ در اینجا: پروردگارت. رَاضِيَةً
ریشه: ر ض و.
گرامری: اسم فاعل مؤنث مفرد از «رَضِيَ»؛ منصوب و حال است.
معانی: خشنود، راضی، خشنود از الله. مَرْضِيَّةً
ریشه: ر ض و.
گرامری: اسم مفعول مؤنث مفرد از «أَرْضَىٰ»؛ منصوب و حال است.
معانی: پسندیده، مورد رضایت، پذیرفتهشده نزد الله. | 