الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلَادِآنان که در سرزمینها سرکشی کردند. الَّذِينَ
ریشه: ندارد؛ اسم موصول مبنی است.
گرامر: اسم موصول جمع مذکر؛ در این عبارت مبتدا یا بدل، و جملهٔ پس از آن صلهٔ موصول است.
معنی: کسانی که، آنان که. طَغَوْا
ریشه: ط غ ي، از فعل «طَغَا».
گرامر: فعل ماضی؛ «واو» در پایان، واو جماعت و فاعل است.
معنی: سرکشی کردند، از حد گذشتند، طغیان کردند. فِي
ریشه: ندارد؛ حرف جر است.
گرامر: حرف جر.
معنی: در، داخلِ. الْبِلَادِ
ریشه: ب ل د.
گرامر: اسم مجرور به سبب «فِي» و علامت جرّ آن کسرهٔ آشکار است؛ «الـ» حرف تعریف است.
معنی: سرزمینها، شهرها، کشورها. | 