103-001-014-عصر

وَالعَصرِ

سوگند به روزگار.

وَالعَصرِ

سوگند به زمان.

وَ: حرفِ سوگند؛ از نظر گرامری حرف جرّ و قسم است؛ معنای آن: «سوگند به».

العَصرِ: اسمِ مجرور به «وَ» و نشانهٔ جرّ آن کسره است؛ ریشه: ع ص ر؛ معنای اصلی: فشردن و عصاره گرفتن؛ در اینجا: زمان، روزگار، یا عصر.