055-001-013-رحمن

آن رحمان (1)

الرَّحْمَٰنُ

آن هستی بخش.

الرَّحْمَٰنُ: از ریشهٔ «ر ـ ح ـ م»؛ اسم، بر وزن «فَعْلان»؛ معرفه با «ال» و مرفوع با ضمّهٔ آشکار در پایان؛ صفت یا بدل برای «الله»؛ به معنای بسیار رحمت‌کننده، دارای رحمت فراگیر و گسترده.