092-018-009-ليل

الَّذِي يُؤْتِي مَالَهُ يَتَزَكَّىٰ

کسی که مال خود را می‌بخشد تا پاک شود.

الَّذِي: اسم موصول، از ریشهٔ «ل‌ذ‌ي»؛ به معنای «کسی که»؛ در اینجا مبتدا یا بدل است.
يُؤْتِي: فعل مضارع، از ریشهٔ «أ‌ت‌ي»، باب إفعال؛ به معنای «می‌دهد، می‌بخشد»؛ فاعل آن ضمیر پنهان «او» است.
مَالَهُ: «مال» اسم، از ریشهٔ «م‌و‌ل»؛ به معنای «دارایی»؛ «ـهُ» ضمیر پیوسته و به معنای «او» است؛ مفعولِ «يُؤْتِي» است.
يَتَزَكَّىٰ: فعل مضارع، از ریشهٔ «ز‌ك‌و/ز‌ك‌ي»، باب تفعّل؛ به معنای «پاک می‌شود، خود را پاک می‌کند»؛ فاعل آن ضمیر پنهان «او» است؛ در اینجا بیانگر هدف بخشیدن مال است.