وَكَذَّبَ بِالْحُسْنَىٰو وعدهٔ نیکو را تکذیب کرد. وَ
ریشه: ندارد؛ حرف عطف.
گرامر: حرف عطف، برای پیوند دادن این جمله با جملهٔ پیشین.
معنی: و. كَذَّبَ
ریشه: کذب.
گرامر: فعل ماضی، مفرد مذکر غایب، از باب تفعیل؛ فاعل آن ضمیر پنهان «هُوَ» است.
معنی: تکذیب کرد، دروغ شمرد، انکار کرد. بِ
ریشه: ندارد؛ حرف جر.
گرامر: حرف جر؛ اسم پس از خود را مجرور میکند.
معنی: به، نسبت به. الْحُسْنَىٰ
ریشه: حسن.
گرامر: اسم مجرور بهوسیلهٔ «بِ»؛ «الـ» حرف تعریف است؛ «حُسْنَىٰ» مؤنث «أَحْسَن» و اسم برتر است.
معنی: نیکویی، بهترین پاداش، وعدهٔ نیک، نیکترین چیز. | 