092-005-009-ليل

فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَاتَّقَىٰ

پس آن‌کس که بخشید و پرهیزگاری کرد.

فَأَمَّا

ریشه: «أ م م»؛ «فَـ» حرف پیوند، و «أَمَّا» حرف شرط و تفصیل است؛ معنی: اما، پس آن‌گاه، و اما.

مَنْ

ریشه: ندارد؛ اسم موصول عام برای عاقل؛ از نظر دستوری در اینجا مبتدا است؛ معنی: کسی که، آن‌کس که.

أَعْطَىٰ

ریشه: «ع ط و»؛ فعل ماضی، باب إفعال، سوم‌شخص مفرد مذکر؛ معنی: بخشید، عطا کرد، داد.

وَاتَّقَىٰ

ریشه: «و ق ي»؛ «وَ» حرف عطف، «اتَّقَىٰ» فعل ماضی، باب افتعال، سوم‌شخص مفرد مذکر؛ معنی: پرهیزگاری کرد، خود را حفظ کرد، از نافرمانی الله دوری کرد.