آیه 14: قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّىٰ- قَدْ:
- نوع کلمه: حرف تحقیق
- کاربرد: برای تأکید بر وقوع فعل در زمان گذشته یا برای تقریب در زمان آینده استفاده میشود.
- معنی در جمله: به معنای „به تحقیق“ یا „قطعاً“ است.
- أَفْلَحَ:
- نوع کلمه: فعل ماضی
- ریشه: ف-ل-ح
- ساختار: فعل ثلاثی مجرد
- معنی: موفق شد، رستگار شد
- مَن:
- نوع کلمه: اسم موصول
- کاربرد: برای اشاره به شخصی که فعل یا صفتی به او تعلق دارد.
- معنی در جمله: کسی که
- تَزَكَّىٰ:
- نوع کلمه: فعل ماضی
- ریشه: ز-ک-و
- ساختار: فعل ثلاثی مزید (تَفَعَّلَ)
- معنی: پاکیزه شد، تزکیه کرد
ریشهها و معانی:- ف-ل-ح:
- معانی: شکافتن، موفقیت، رستگاری
- ز-ک-و:
نوع جمله و معنی:- نوع جمله: خبری
- معنی کلی آیه: بیتردید کسی که خود را پاکیزه کند، رستگار میشود.
این آیه به اهمیت تزکیه نفس و پاکسازی اخلاقی و روحانی برای دستیابی به رستگاری و موفقیت اشاره دارد. |
