وَيَتَجَنَّبُهَا الأَشْقَىو بدبختترین [مردم] از آن دوری میکند. وَ
ریشه: ندارد؛ حرف عطف.
گرامر: حرف عطف، برای پیوند دادن این جمله به جملهٔ پیشین.
معنی: و. يَتَجَنَّبُ
ریشه: جنب.
گرامر: فعل مضارع، مفرد مذکر غایب، از باب تفعّل؛ مرفوع و علامت رفع آن ضمهٔ ظاهری است.
معنی: دوری میکند، اجتناب میورزد. هَا
ریشه: ندارد؛ ضمیر.
گرامر: ضمیر متصل، مفرد مؤنث غایب، در محل نصب مفعولبه.
معنی: آن را؛ در اینجا به چیزی مؤنث در جملهٔ پیشین، مانند «ذکر» یا «آتش»، اشاره دارد. الأَشْقَى
ریشه: شقو.
گرامر: اسم تفضیل، مفرد مذکر، معرفه با «ال»، نهادِ فعل «يَتَجَنَّبُ» و مرفوع؛ علامت رفع آن ضمهٔ مقدر بر الف مقصوره است.
معنی: بدبختترین، شقیترین. | 