081-021-007-تكوير

« Back to Glossary Index
چون این فرشته در عرش امین می‌باشد (یعنی از خود اختیاری ندارد و هر چه الله بخواهد، به وسیله او به گوش روح پیغمبر شنیده می‌شود)

باید از او اطاعت کرد (زیرا او نسبت به اراده الله همچون دستگاه رادیو و بلندگوی آن نسبت به شخصی است که در مرکز رادیو سخن می‌گوید). (۲۱)

مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ

که در آن‌جا فرمانش برده می‌شود و امین است.

مُطَاعٍ

فرمان‌برده‌شده، کسی که از او اطاعت می‌شود.

  • مُطَاعٍ: اسم مفعول، مفرد، مذکر، مجرور؛ از ریشهٔ ط و ع، از فعل «أَطَاعَ ـ يُطِيعُ»؛ به معنای اطاعت‌شده، صاحب فرمانی که دیگران از او فرمان می‌برند. این واژه صفتِ «رَسُولٍ» در آیهٔ پیشین است و به جبرئیل اشاره دارد.

ثَمَّ

در آن‌جا، در آن جایگاه.

  • ثَمَّ: ظرف مکان مبنی بر فتح، در محل نصب؛ به معنای «آنجا» و اشاره به جایگاه بلند و آسمانی جبرئیل دارد. «ثَمَّ» با «ثُمَّ» متفاوت است؛ «ثُمَّ» برای ترتیب با فاصله است، اما «ثَمَّ» برای مکان به‌کار می‌رود.

أَمِينٍ

امین، امانت‌دار، مورد اعتماد.

  • أَمِينٍ: صفت مشبهه، مفرد، مذکر، مجرور؛ از ریشهٔ أ م ن؛ به معنای امانت‌دار، وفادار و قابل اعتماد. این واژه نیز صفتِ «رَسُولٍ» است و بیان می‌کند که جبرئیل در رساندن پیام الله کاملاً امانت‌دار است.
Nach oben scrollen