081-004-007-تكوير

« Back to Glossary Index
و وقتی که شتران ده ماهه آبستن را واگذارند (یعنی خطرهای آسمانی چنان شدید است که انسان از عزیزترین و باارزش‌ترین مال خود دست می‌کشد، همان‌طور که شترداران از پرارزش‌ترین شتر خود که نزدیک به وضع حمل آن رسیده است، چشم می‌پوشند و آن را به حوادث می‌سپارند و خود به فکر نجات خود هستند) (4)

وَإِذَا العِشَارُ عُطِّلَتْ

و هنگامی که شترانِ آبستنِ گران‌بها رها شوند.

وَ ریشه: ندارد؛ حرف عطف است.
گرامر: حرف مبنی، بدون محل اعرابی.
معانی: و؛ پیونددهندهٔ این جمله با آیات پیشین.

إِذَا ریشه: ندارد؛ اسمِ ظرف است.
گرامر: ظرف زمان برای آینده، مبنی بر سکون، در محل نصب؛ معنای شرطی دارد.
معانی: هنگامی که، وقتی که؛ در اینجا اشاره به رخدادهای روز قیامت دارد.

العِشَارُ ریشه: ع ش ر.
گرامر: اسم جمع، مرفوع با ضمهٔ ظاهر؛ نائب فاعلِ «عُطِّلَتْ» است.
معانی: شتران ماده‌ای که ده ماه از آبستنی‌شان گذشته و نزدیک زاییدن‌اند؛ از ارزشمندترین دارایی‌های عرب در آن زمان.

عُطِّلَتْ ریشه: ع ط ل.
گرامر: فعل ماضی مجهول، مبنی بر فتح؛ «تاء» برای مؤنث بودن نائب فاعل آمده است.
معانی: رها شدند، بی‌سرپرست گذاشته شدند، واگذاشته شدند؛ یعنی در شدت هراس و آشفتگی قیامت، حتی چنین دارایی‌های بسیار ارزشمندی نیز مورد توجه قرار نمی‌گیرند.

Nach oben scrollen