074-035-005-مدثر

« Back to Glossary Index
اطلاعات مربوط به جهنم یکی از موضوعات بسیار بزرگ بشری است. (قسم‌هایی که در قرآن آمده‌اند، همه شهادت، دلیل و گواه‌هایی هستند بر آنچه در قرآن برای آنها قسم خورده می‌شود. بنابراین، معنای فوق چنین می‌شود که وجود ماه و شب و روز که برای زمین از لوازم زندگی هستند، دلیلی بر این است که موجودات زنده، به‌ویژه انسان، بی‌جهت در زمین پدید نیامده‌اند. بلکه الله این وضع را مقدمه‌ای قرار داده برای آخرت که در آنجا، در یک حکومت وسیع، باید بشرهای روی چنین زمینی و همچنین حیوانات، روحشان دوباره در جسم مخصوصی که متناسب با زمین آخرت، که یکی از کرات آسمانی می‌باشد، خودنمایی کنند. هر کس به تناسب لیاقت و نمره‌ای که در کلاس درس دینی و اجتماعی زمین دنیا به‌دست آورده، در آن حکومت وسیع، زندگی و کار لازم را انجام خواهد داد و بیشتر کارها به‌دست جهنمیان انجام می‌شود. بهشتیان نیز به تناسب نمرات خود بر آنان، حکومت و ریاست خواهند کرد.) (۳۵)
إِنَّهَا لَإِحْدَى الْكُبَرِ

بی‌گمان آن، یکی از بزرگ‌ترین [نشانه‌ها یا امور هراس‌انگیز] است.

إِنَّهَا لَإِحْدَى الْكُبَرِ

بی‌گمان آن، یکی از بزرگ‌ترین [نشانه‌ها یا امور هراس‌انگیز] است.

إِنَّ

ریشه: ندارد؛ حرف است.
گرامر: حرف توکید و نصب؛ اسم خود را منصوب و خبر خود را مرفوع می‌کند.
معانی: همانا، به‌راستی، بی‌گمان.

هَا

ریشه: ندارد؛ ضمیر است.
گرامر: ضمیر پیوستهٔ مؤنثِ مفرد، در محل نصب و اسمِ «إِنَّ» است.
معانی: آن، او؛ در این آیه به چیزی مؤنث که از سیاق آیات فهمیده می‌شود اشاره دارد.

لَـ

ریشه: ندارد؛ حرف است.
گرامر: «لامِ مُزَحلِقه» یا لامِ تأکید است؛ برای تأکید بر خبرِ «إِنَّ» می‌آید.
معانی: قطعاً، بی‌گمان، به‌راستی.

إِحْدَى

ریشه: و ـ ح ـ د.
گرامر: اسمِ عددِ مؤنث، به معنای «یک»؛ در محل رفع و خبرِ «إِنَّ» است. به سبب پایان یافتن به الفِ مقصوره، حرکت رفع آن مقدّر است.
معانی: یکی، یک مورد از میان چند چیز.

الْكُبَرِ

ریشه: ك ـ ب ـ ر.
گرامر: جمعِ مؤنثِ «كُبْرَى» و مضافٌ‌إلیه برای «إِحْدَى»؛ مجرور است و علامت جرّ آن کسره است.
معانی: بزرگان، بزرگ‌ترین‌ها، امور بسیار بزرگ و هراس‌انگیز.

Nach oben scrollen