| وَبَنِينَ شُهُودًا و فرزندانی حاضر و در کنار او قرار دادم. وَبَنِينَ شُهُودًاو فرزندانی حاضر و همراه او قرار دادم. وَ
حرف عطف است؛ از ریشه نیست و برای پیوند دادن این عبارت با عبارت پیشین بهکار رفته است؛ معنی: «و». بَنِينَ
جمعِ «ابن» از ریشهٔ «ب ن ي» است؛ اسم، جمع مذکر، منصوب، و مفعولٌبهِ فعلِ مقدّر یا عطفشده بر مفعولِ عبارت پیشین است؛ معنی: «پسران»، «فرزندان پسر». شُهُودًا
جمعِ «شاهِد» از ریشهٔ «ش هـ د» است؛ صفتِ منصوب برای «بَنِينَ» و همخوان با آن در حالت نصب است؛ معنی: «حاضر»، «در کنار»، «شاهد و حاضر»؛ یعنی فرزندانی که نزد پدر بودند و از او دور یا غایب نبودند. | 