| قُمْ فَأَنْذِرْ برخیز، پس بیم بده. قُمْ فَأَنْذِرْبرخیز، پس هشدار بده. قُمْ
ریشه: «ق و م». فعل امر، مفرد مذکر، از فعل «قامَ ـ يَقومُ». معنای اصلی: برخاستن، ایستادن، اقدام کردن؛ در اینجا: برای انجام مأموریت الهی برخیز. فَ
حرف عطف و تفریع است. معنا: پس، آنگاه، بنابراین؛ بیانگر آن است که هشدار دادن پس از برخاستن و اقدام کردن میآید. أَنْذِرْ
ریشه: «ن ذ ر». فعل امر، مفرد مذکر، از فعل «أَنْذَرَ ـ يُنْذِرُ». معنا: هشدار بده، بیم بده، آگاه کن از خطری که در پیِ نافرمانی و کفر است. | 