| اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ بخوان، و پروردگار تو بزرگوارترین است. اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُبخوان، و پروردگار تو بزرگوارترین است. اقْرَأْ
ریشه: «ق ر أ». فعل امر، مفردِ مذکرِ مخاطب، از باب «قَرَأَ یَقْرَأُ». معنای اصلی آن خواندن، تلاوت کردن و بر زبان آوردنِ نوشته یا وحی است. وَ
حرف عطف یا استیناف است و ریشه ندارد. در اینجا جملهٔ «وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ» را پس از فرمان «اقْرَأْ» میآورد؛ معنا: «و». رَبُّكَ
«رَبّ» از ریشهٔ «ر ب ب» و به معنای پروردگار، مالک، سرپرست، تربیتکننده و تدبیرکننده است. «رَبُّ» مبتدا و مرفوع است؛ «كَ» ضمیر متصلِ مخاطب و در محل جرّ مضافالیه است؛ یعنی: «پروردگارِ تو». الْأَكْرَمُ
از ریشهٔ «ک ر م» و بر وزن «أَفْعَل» است؛ اسم تفضیل به معنای بزرگوارتر و کریمتر. با «الـ» آمده و در اینجا خبرِ مرفوع برای «رَبُّكَ» است. معنای آن میتواند «بزرگوارترین» یا «بسیار بخشنده و کریم» باشد. | 