| اعْلَمُوا أَنَّ الله شَدِيدُ الْعِقَابِ وَأَنَّ الله غَفُورٌ رَحِيمٌ بدانید که الله سختکیفر است و بدانید که الله بسیار آمرزنده و مهربان است. اعْلَمُوا أَنَّ الله شَدِيدُ الْعِقَابِ وَأَنَّ الله غَفُورٌ رَحِيمٌبدانید که الله سختکیفر است و بدانید که الله بسیار آمرزنده و مهربان است. اعْلَمُوا
ریشه: «ع ل م». فعل امر، خطاب به جمعِ مذکر، از «عَلِمَ ـ يَعْلَمُ»؛ مبنی بر حذف نون، و «واو» ضمیر پیوسته در محل رفع فاعل است. معنایش: بدانید، آگاه باشید. أَنَّ
حرف مشبّه بالفعل و از حروف ناسخ است؛ اسم خود را منصوب و خبر خود را مرفوع میکند. معنایش: همانا، اینکه، بهراستی که. الله
اسم جلاله؛ اسم «أَنَّ» و منصوب است. الله نام خاص پروردگار یکتا است. شَدِيدُ
ریشه: «ش د د». صفت مشبّهۀ مرفوع و خبر «أَنَّ» است؛ با «الْعِقَابِ» ترکیب اضافی دارد. معنایش: سخت، نیرومند، شدید. الْعِقَابِ
ریشه: «ع ق ب». اسم، معرفه با «الـ»، مجرور به سبب اضافه و مضافالیه برای «شَدِيدُ» است. معنایش: کیفر، مجازات؛ و در اینجا: کیفرِ گناهکاران. وَ
حرف عطف است. معنایش: و. أَنَّ
حرف مشبّه بالفعل و ناسخ است؛ اسم خود را منصوب و خبر خود را مرفوع میکند. معنایش: همانا، اینکه، بهراستی که. الله
اسم جلاله؛ اسم «أَنَّ» و منصوب است. الله نام خاص پروردگار یکتا است. غَفُورٌ
ریشه: «غ ف ر». صیغۀ مبالغه بر وزن «فَعُول» و خبر «أَنَّ» است. معنایش: بسیار آمرزنده؛ کسی که گناهان بندگان را بسیار میبخشد و میپوشاند. رَحِيمٌ
ریشه: «ر ح م». صفت مشبّهه بر وزن «فَعِيل» و صفتِ «غَفُورٌ» است؛ همچنین میتواند خبر دوم «أَنَّ» دانسته شود. معنایش: بسیار مهربان، دارای رحمت فراوان. | 