| و ما بر ایشان در تورات واجب کرده ایم که ارزش هر کس، به اندازه ارزش کسی است که همان ارزش را دارد و ارزش چشم نیز به ارزش چشم مشابه آن است، همچنین ارزش بینی به بینی و ارزش گوش به گوش و دندان به دندان و تمام جراحتها هر یک باید به اندازه ضررش مورد مجازات قرار گیرد، پس هر کس یکی از اینها را به طرز صحیحی با مالی ارزشیابی کرد، آن مال كفاره ایست برای کاری که شده و کسانی که روی آنچه الله نازل کرده قضاوت نکردند ستمکار حقیقی خواهند بود (برطبق قانون فوق مجازات قاتل و یا مجروح کننده روی ارزش قتل و جرح است که باید قاضيان دقت کنند، آن شخص که کشته شده برای خانواده و اجتماع چه ارزش داشته و از کشته شدن او چه ضرری به خانواده او یا جامعه می رسد، باید قاضيان کاری کنند که به وسیله قاتل آن ضرر جبران شود و اگر قاتل حاضر نشد، ضرر را جبران کند باید این ضرر به خودش و یا خانواده اش برسد، یعنی یا او را بکشند و یا خانواده اش آن ضرر را جبران نمایند و البته مقدار مجازات به نسبت شخصیت قاتل و مقتول فرق میکند و اینکه میگویند، مرد را برای کشتن زن نمی کشند، همه جا درست نیست، زیرا ممکن است ضرر کشته شدن زنی برای خانواده و اجتماع بیش از کشته شدن مردی باشد و حکم اینکه ارزش زن نصف ارزش مرد است در مرد و زنهای معمولی است که مرد نگهدار و خرج دهنده زن است و الا اگر في المثل زن بیوه ای نگهدار فرزندانی ناتوان بود و مجبور بود بیشتر از مرد معمولی کار کند، تا زندگی خود و فرزندان خود را تامین نماید، چنان زنی اگر کشته شود باید قاتل، دیه یک مرد که قیمتِ صد شترِ معمولی است بپردازد تا این قیمت سرمایه ای برای ادامه زندگی بازماندگان آن زن باشد و تازه باید قاضی به نسبت ارزش مرد یا زنی که کشته شده، این صد شتر را با ارزش تر یا کم ارزش تر به حساب آورد و قطعا در مورد قتلهای سیاسی تمام عاملان دور و نزدیک باید به مجازاتی متناسب با ارزش آن قتل برسند و به همینطور است مجازات مجروح کنندگان اشخاص و بنابر این دیه های تعیین شده در کتب فقهی علمای قدیم اسلام عمومیت ندارند، بلکه روى حد معمولی قتل و جراحات خیلی معمولی تعیین شده اند، به نسبت وضع اقتصادی و اجتماعی زمانهای قدیم) (45) |
| وَكَتَبنا عَلَيهِم فيها أَنَّ النَّفسَ بِالنَّفسِ وَالعَينَ بِالعَينِ وَالأَنفَ بِالأَنفِ وَالأُذُنَ بِالأُذُنِ وَالسِّنَّ بِالسِّنِّ وَالجُروحَ قِصاصٌ ۚ فَمَن تَصَدَّقَ بِهِ فَهُوَ كَفّارَةٌ لَهُ ۚ وَمَن لَم يَحكُم بِما أَنزَلَ اللَّهُ فَأُولٰئِكَ هُمُ الظّالِمونَ و در آن بر آنان مقرر داشتیم که جان در برابر جان، چشم در برابر چشم، بینی در برابر بینی، گوش در برابر گوش، دندان در برابر دندان است و زخمها نیز قصاص دارند؛ پس هر کس از آن درگذرد و حق خود را ببخشد، آن برای او کفّاره است؛ و هر کس بر پایهٔ آنچه الله نازل کرده حکم نکند، آنان همان ستمکاراناند. وَكَتَبنا عَلَيهِم فيهاو در آن بر آنان مقرر داشتیم. وَ: حرف عطف؛ به معنای «و»، برای پیوند دادن جمله با سخن پیشین. أَنَّ النَّفسَ بِالنَّفسِ وَالعَينَ بِالعَينِ وَالأَنفَ بِالأَنفِ وَالأُذُنَ بِالأُذُنِ وَالسِّنَّ بِالسِّنِّ وَالجُروحَ قِصاصٌکه جان در برابر جان، چشم در برابر چشم، بینی در برابر بینی، گوش در برابر گوش، دندان در برابر دندان است و زخمها نیز قصاص دارند. أَنَّ: حرف تأکید و نصب؛ به معنای «که»، برای آوردن مضمونِ چیزی که مقرر شده است. فَمَن تَصَدَّقَ بِهِ فَهُوَ كَفّارَةٌ لَهُپس هر کس از آن درگذرد و آن را ببخشد، آن برای او کفّاره است. فَـ: حرف ربط و نتیجه؛ به معنای «پس». وَمَن لَم يَحكُم بِما أَنزَلَ اللَّهُ فَأُولٰئِكَ هُمُ الظّالِمونَو هر کس بر پایهٔ آنچه الله نازل کرده حکم نکند، آنان همان ستمکاراناند. وَ: حرف عطف؛ به معنای «و». |
005-045-114-مائدة
« Back to Glossary Index