005-009-114-مائدة

خداوند به کسانی که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته انجام داده‌اند وعده داده است که برای آنان آمرزش و پاداشی بزرگ خواهد بود.

وَعَدَ اللَّهُ الَّذينَ آمَنوا وَعَمِلُوا الصّالِحاتِ

خداوند به کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند وعده داده است.

شرح واژه‌ها:

• وَعَدَ: ریشه: و-ع-د؛ فعل ماضی، مفرد، مذکر، غایب؛ معنی: وعده داد، نوید داد.
• اللَّهُ: اسم جلاله؛ اسم علم؛ فاعلِ مرفوع؛ معنی: خداوند.
• الَّذينَ: اسم موصول؛ جمع مذکر عاقل؛ در محل نصب/مفعول‌به یا متعلق به فعل؛ معنی: کسانی که، آنان که.
• آمَنوا: ریشه: أ-م-ن؛ فعل ماضی، جمع مذکر غایب؛ معنی: ایمان آوردند، باور کردند.
• وَ: حرف عطف؛ معنی: و.
• عَمِلُوا: ریشه: ع-م-ل؛ فعل ماضی، جمع مذکر غایب؛ معنی: انجام دادند، عمل کردند.
• الصّالِحاتِ: ریشه: ص-ل-ح؛ اسم/صفت جمع مؤنث؛ مفعول‌به یا متعلق به «عملوا»؛ معنی: کارهای شایسته، نیکوکارانه.

لَهُم مَغفِرَةٌ وَأَجرٌ عَظيمٌ

برای آنان آمرزش و پاداشی بزرگ است.

شرح واژه‌ها:

• لَهُم: لِـ حرف جر + هم ضمیر متصل جمع؛ معنی: برای آنان، از آنِ آنان.
• مَغفِرَةٌ: ریشه: غ-ف-ر؛ اسم مصدر؛ مرفوع؛ معنی: آمرزش، بخشایش.
• وَ: حرف عطف؛ معنی: و.
• أَجرٌ: ریشه: أ-ج-ر؛ اسم؛ مرفوع؛ معنی: پاداش، مزد.
• عَظيمٌ: ریشه: ع-ظ-م؛ صفت؛ مرفوع؛ معنی: بزرگ، عظیم.