009-089-113-توبة

الله برای آنان باغ‌هایی آماده کرده است که از زیر آن‌ها نهرها جاری است؛ در آن جاودانه‌اند. این است کامیابی بزرگ.

أَعَدَّ اللَّهُ لَهُم جَنّاتٍ تَجري مِن تَحتِهَا الأَنهارُ خالِدينَ فيها

الله برای آنان باغ‌هایی آماده کرده است که از زیر آن‌ها نهرها جاری است؛ در آن جاودانه‌اند.

أَعَدَّ: ریشه: «ع د د»؛ فعل ماضی، صیغهٔ سوم‌شخص مفرد مذکر؛ از باب «إفعال»؛ معنا: آماده کرد، فراهم ساخت، مهیا کرد.

اللَّهُ: ریشه: نام خاص الهی؛ اسم جلاله، فاعل فعل «أَعَدَّ»، مرفوع با ضمه؛ معنا: الله، خدای یگانه.

لَهُم: «لِـ» حرف جر به معنای «برای»؛ «هُم» ضمیر متصل سوم‌شخص جمع مذکر در محل جر؛ معنا: برای آنان، به سود آنان.

جَنّاتٍ: ریشه: «ج ن ن»؛ اسم جمع مؤنث سالم، مفعول‌به برای «أَعَدَّ»، منصوب با کسره به‌جای فتحه؛ نکره؛ معنا: باغ‌ها، بوستان‌ها، بهشت‌ها.

تَجري: ریشه: «ج ر ي»؛ فعل مضارع، صیغهٔ سوم‌شخص مفرد مؤنث؛ مرفوع با ضمهٔ تقدیری؛ فاعل آن «الأَنهارُ» است؛ معنا: جاری می‌شود، روان است.

مِن: حرف جر؛ معنا: از.

تَحتِهَا: «تَحتِ» ریشه: «ت ح ت»؛ اسم مکان و ظرف، مجرور به «مِن» و مضاف؛ «ها» ضمیر متصل سوم‌شخص مفرد مؤنث در محل اضافه، اشاره به «جَنّات»؛ معنا: زیرِ آن‌ها، از پایین آن‌ها.

الأَنهارُ: ریشه: «ن هـ ر»؛ اسم جمع، معرفه با «ال»، فاعل فعل «تَجري»، مرفوع با ضمه؛ معنا: نهرها، رودها، جوی‌ها.

خالِدينَ: ریشه: «خ ل د»؛ اسم فاعل، جمع مذکر سالم، حال منصوب با یاء؛ معنا: جاودانان، ماندگاران، کسانی که همواره می‌مانند.

فيها: «في» حرف جر به معنای «در»؛ «ها» ضمیر متصل سوم‌شخص مفرد مؤنث در محل جر، اشاره به «جَنّات»؛ معنا: در آن، در آن‌ها.

ذٰلِكَ الفَوزُ العَظيمُ

این است کامیابی بزرگ.

ذٰلِكَ: اسم اشاره برای دور، مبنی بر سکون در محل رفع مبتدا؛ معنا: آن، این، همان.

الفَوزُ: ریشه: «ف و ز»؛ اسم، معرفه با «ال»، خبر برای «ذٰلِكَ»، مرفوع با ضمه؛ معنا: کامیابی، رستگاری، پیروزی، رسیدن به مطلوب.

العَظيمُ: ریشه: «ع ظ م»؛ صفت برای «الفَوزُ»، معرفه، مرفوع با ضمه؛ معنا: بزرگ، سترگ، بسیار عظیم.