| ای پیغامگیر، با آن کفران کنندگان و دورویان، درگیر باش و بر ایشان سخت بگیر و بدان که جایگاه ایشان دوزخ است و آن باز گشت بدی برای ایشان است (علت اینکه در قرآن آیات بسیاریست که دوزخ را محل بازگشت بد کافران و بهشت را محل بازگشت خوب نیکوکاران حقیقی معرفی میکنند از آن روست که روح انسانی تمام انسانها در ابتدای پیدایش انسانها بر روی زمین، از زمین آخرت که بهشت و جهنم در آنست، به زمین دنیا آمده است، لذا روی قوانینی از الله به همان زمین آخرت که در ابتدا از آنجا آمده مراجعت خواهند نمود.) (۷۳) |
| يا أَيُّهَا النَّبِيُّ جاهِدِ الكُفّارَ وَالمُنافِقينَ وَاغلُظ عَلَيهِم ۚ وَمَأواهُم جَهَنَّمُ ۖ وَبِئسَ المَصيرُ ای پیامبر! با کافران و منافقان جهاد کن و بر آنان سخت بگیر؛ جایگاهشان جهنم است، و چه بد سرانجامی است. يا أَيُّهَا النَّبِيُّای پیامبر! يا — ریشه: ندارد؛ گرامر: حرف ندا، مبنی و بیمحل از اعراب؛ معنا: ای، برای صدا زدن. جاهِدِ الكُفّارَ وَالمُنافِقينَبا کافران و منافقان جهاد کن. جاهِدِ — ریشه: ج-ه-د؛ گرامر: فعل امر، مخاطب مفرد مذکر، از باب مفاعله «جاهَدَ»، مبنی بر سکون؛ کسرهٔ آخر برای جلوگیری از برخورد دو ساکن آمده است؛ معنا: جهاد کن، کوشش سخت کن، پیکار کن، با تمام توان مقابله کن. وَاغلُظ عَلَيهِمو بر آنان سخت بگیر. وَ — ریشه: ندارد؛ گرامر: حرف عطف یا استیناف، مبنی و بیمحل از اعراب؛ معنا: و. وَمَأواهُم جَهَنَّمُو جایگاهشان جهنم است. وَ — ریشه: ندارد؛ گرامر: حرف عطف یا استیناف، مبنی و بیمحل از اعراب؛ معنا: و. وَبِئسَ المَصيرُو چه بد سرانجامی است. وَ — ریشه: ندارد؛ گرامر: حرف عطف یا استیناف، مبنی و بیمحل از اعراب؛ معنا: و. |
009-073-113-توبة
« Back to Glossary Index