| وَلَوْ قَاتَلَكُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوَلَّوُا الْأَدْبَارَ ثُمَّ لَا يَجِدُونَ وَلِيًّا وَلَا نَصِيرًا و اگر کسانی که کافر شدند با شما میجنگیدند، قطعاً پشت میکردند و میگریختند، سپس نه سرپرستی مییافتند و نه یاوری.
وَلَوْ قَاتَلَكُمُ الَّذِينَ كَفَرُواو اگر کسانی که کفر ورزیدند با شما میجنگیدند
شرح واژهها: - وَ: حرف عطف، به معنای «و».
- لَوْ: حرف شرط غیرواقعی، دلالت بر فرض محال یا تحققنیافته در گذشته دارد.
- قَاتَلَكُمُ: فعل ماضی، باب مفاعله، از ریشهٔ «ق ت ل»، به معنای «جنگیدند با شما»؛ «كُم» ضمیر متصل، مفعولٌبه جمع مخاطب.
- الَّذِينَ: اسم موصول جمع عاقل، در محل فاعل فعل «قاتل».
- كَفَرُوا: فعل ماضی جمع، از ریشهٔ «ك ف ر»، به معنای «کفر ورزیدند، انکار کردند».
لَوَلَّوُا الْأَدْبَارَبیگمان پشتها را برمیگرداندند (و میگریختند)
شرح واژهها: - لَـ: لامِ جواب شرط، برای تأکید نتیجهٔ شرط.
- وَلَّوُا: فعل ماضی جمع، باب تفعیل، از ریشهٔ «و ل ي»، به معنای «پشت کردند، روی گرداندند».
- الْأَدْبَارَ: جمع «دُبُر»، اسم منصوب به عنوان مفعولبه، به معنای «پشتها، پشت سر».
ثُمَّ لَا يَجِدُونَ وَلِيًّا وَلَا نَصِيرًاسپس نه سرپرستی مییافتند و نه یاوری
شرح واژهها: - ثُمَّ: حرف عطف، دلالت بر ترتیب همراه با فاصلهٔ زمانی.
- لَا: حرف نفی.
- يَجِدُونَ: فعل مضارع جمع، از ریشهٔ «و ج د»، به معنای «مییابند».
- وَلِيًّا: اسم منصوب، از ریشهٔ «و ل ي»، به معنای «سرپرست، پشتیبان نزدیک».
- وَلَا: حرف عطف همراه با نفی.
- نَصِيرًا: اسم منصوب، از ریشهٔ «ن ص ر»، به معنای «یاور، کمککننده».
| 