048-021-110-فتح

و [پیروزی] دیگری که بر آن توان نیافته بودید، خدا آن را در احاطهٔ خود داشت؛ و خدا بر هر چیزی تواناست.

وَأُخْرَىٰ

و دیگری
شرح واژه‌ها:

• وَ: حرف عطف، به معنی «و».
• أُخْرَىٰ: اسم مؤنث، مفرد، نکره؛ از ریشهٔ «أ خ ر» به معنی «دیگر، دیگری». در اینجا به معنای «پیروزی یا نعمت دیگر» که از سیاق فهمیده می‌شود.

لَمْ تَقْدِرُوا عَلَيْهَا

که بر آن توان نیافته بودید
شرح واژه‌ها:

• لَمْ: حرف نفی و جزم، فعل مضارع را به گذشتهٔ منفی برمی‌گرداند.
• تَقْدِرُوا: فعل مضارع مجزوم به «لم»، ریشهٔ «ق د ر»، صیغهٔ جمع مخاطب؛ به معنی «توانستید».
• عَلَيْهَا: «عَلى» حرف جر به معنی «بر»، «ها» ضمیر مؤنث مفرد، اشاره به «أخرىٰ».

قَدْ أَحَاطَ اللَّهُ بِهَا

خدا آن را در احاطهٔ خود داشت
شرح واژه‌ها:

• قَدْ: حرف تحقیق، دلالت بر تحقق و قطعیت فعل دارد.
• أَحَاطَ: فعل ماضی، ریشهٔ «ح و ط»، به معنی «فراگرفت، احاطه کرد».
• اللَّهُ: اسم جلاله، فاعل فعل «أحاط».
• بِهَا: «بِـ» حرف جر، «ها» ضمیر مؤنث مفرد؛ یعنی «به آن، پیرامون».

وَكَانَ اللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَديرًا

و خدا بر هر چیزی توانا بوده و هست
** واژه‌ها:**
وَ: حرف عطف.

• كَانَ: فعل ماضی ناقص، برای بیان استمرارفت در گذشته و حال.
  اللَّهُ: اسم «کان»، مرفوع.
• عَىٰ: حرف جر، دلالت بر تسلط و قدرت.
• كُلِّ: اسم، مضاف، به معنی «».
• شَيْءٍ: اسم، مضافالیه، معنی «چیز».
• قَدِيرًا: خبر «کان»، صفت مشبهه از ریشهٔ «ق د ر»، به معنی «بسیار توانا».