048-004-110-فتح

اوست آن‌که آرامش را در دل‌های مؤمنان فرو فرستاد تا ایمانی بر ایمانشان افزوده شود، و لشکریان آسمان‌ها و زمین از آنِ خداست، و خدا همواره دانا و حکیم است.

هُوَ الَّذِي أَنزَلَ السَّكِينَةَ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ

اوست که آرامش را در دل‌های مؤمنان فرو فرستاد.

شرح واژه‌ها:

• هُوَ: ضمیر منفصل، مفرد مذکر غایب؛ برای تأکید و اشاره به ذات الهی.
• الَّذِي: اسم موصول مفرد مذکر؛ خبر یا صفت برای «هو».
• أَنزَلَ: فعل ماضی، باب إفعال، ریشه «ن‌ز‌ل»؛ به معنای فرود آوردن، نازل کردن.
• السَّكِينَةَ: اسم، مفرد مؤنث، منصوب؛ ریشه «س‌ك‌ن»؛ آرامش، اطمینان قلبی، وقار.
• فِي: حرف جر؛ به معنای «در».
• قُلُوبِ: اسم جمع «قلب»، مجرور به «فی»؛ ریشه «ق‌ل‌ب»؛ دل‌ها، مرکز ادراک و ایمان.
• الْمُؤْمِنِينَ: اسم جمع مذکر سالم، مضاف‌الیه؛ ریشه «أ‌م‌ن»؛ ایمان‌آورندگان، باورمندان.

لِيَزْدَادُوا إِيمَانًا مَعَ إِيمَانِهِمْ

تا ایمانی بر ایمانشان افزوده شود.

شرح واژه‌ها:

• لِـ: لام تعلیل؛ بیانگر هدف و علت.
• يَزْدَادُوا: فعل مضارع منصوب به لام تعلیل، ریشه «ز‌ي‌د»؛ افزوده شوند.
• إِيمَانًا: اسم مصدر، منصوب به عنوان مفعول مطلق یا تمییز؛ ریشه «أ‌م‌ن»؛ باور، تصدیق قلبی.
• مَعَ: حرف جر؛ به معنای «با».
• إِيمَانِهِمْ: اسم مجرور، مضاف و مضاف‌الیه؛ «هم» ضمیر متصل جمع؛ ایمانِ آنان.

وَلِلَّهِ جُنُودُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ

و لشکریان آسمان‌ها و زمین از آنِ خداست.

شرح واژه‌ها:

• وَ: حرف عطف.
• لِلَّهِ: لام ملکیت + اسم جلاله؛ بیانگر مالکیت و حاکمیت مطلق.
• جُنُودُ: اسم جمع، مرفوع؛ ریشه «ج‌ن‌د»؛ لشکریان، نیروها.
• السَّمَاوَاتِ: اسم جمع مؤنث سالم، مضاف‌الیه؛ ریشه «س‌م‌و»؛ آسمان‌ها.
• وَ: حرف عطف.
• الْأَرْضِ: اسم مفرد؛ زمین.

وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا

و خدا همواره دانا و حکیم است.

شرح واژه‌ها:

• وَ: حرف عطف.
• كَانَ: فعل ماضی ناقص؛ دلالت بر دوام و ثبوت صفت.
• اللَّهُ: اسم «کان»، مرفوع.
• عَلِيمًا: خبر «کان»، منصوب؛ صیغه مبالغه از ریشه «ع‌ل‌م»؛ بسیار دانا.
• حَكِيمًا: خبر دوم «کان»، منصوب؛ ریشه «ح‌ك‌م»؛ دارای حکمت، استوار در تدبیر.