057-009-106-حديد

هُوَ الَّذِي يُنَزِّلُ عَلَىٰ عَبْدِهِ آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ

او همان کسی است که بر بندهٔ خود آیات روشنگر نازل می‌کند.
شرح واژه‌ها:

• هُوَ: ضمیر منفصل، مفرد مذکر غایب؛ اشاره به خداوند.
• الَّذِي: اسم موصول، مفرد مذکر؛ خبر برای «هو».
• يُنَزِّلُ: فعل مضارع، باب تفعیل، از ریشهٔ «ن ز ل»؛ به‌تدریج فرو فرستادن.
• عَلَىٰ: حرف جر؛ دلالت بر فرود آمدن و اشراف.
• عَبْدِهِ: «عبد» اسم، مفرد؛ مضاف، و «ـه» ضمیر متصل مضاف‌الیه؛ مراد پیامبر اسلام.
• آيَاتٍ: جمع «آية»، اسم؛ نشانه‌ها و آیات الهی.
• بَيِّنَاتٍ: صفت برای «آیات»، جمع مؤنث؛ روشن، آشکار، بدون ابهام.

لِيُخْرِجَكُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ

تا شما را از تاریکی‌ها به سوی نور بیرون آورد.
شرح واژه‌ها:

• لِـ: لام تعلیل؛ بیان هدف.
• يُخْرِجَكُمْ: فعل مضارع منصوب، باب افعال، از ریشهٔ «خ ر ج»؛ «کم» ضمیر متصل مفعول‌به جمع.
• مِنَ: حرف جر؛ آغاز و جدا شدن.
• الظُّلُمَاتِ: جمع «ظلمة»؛ تاریکی‌ها، کنایه از گمراهی و کفر.
• إِلَىٰ: حرف جر؛ جهت و غایت.
• النُّورِ: اسم مفرد؛ روشنایی، کنایه از ایمان و هدایت.

وَإِنَّ اللَّهَ بِكُمْ لَرَءُوفٌ رَحِيمٌ

و همانا خداوند نسبت به شما بسیار رئوف و مهربان است.
شرح واژه‌ها:

• وَ: حرف عطف.
• إِنَّ: حرف تأکید و نصب.
• اللَّهَ: اسم جلاله، منصوب به سبب «إنّ».
• بِكُمْ: «بِـ» حرف جر + «کم» ضمیر متصل؛ بیان تعلق و توجه خاص.
• لَـ: لام تأکید.
• رَءُوفٌ: صفت مشبهه، از ریشهٔ «ر أ ف»؛ نهایت دلسوزی و شفقت.
• رَحِيمٌ: صفت مشبهه، از ریشهٔ «ر ح م»؛ مهربانی پایدار و گسترده.