ذٰلِكُم وَأَنَّ اللَّهَ مُوهِنُ كَيْدِ الْكَافِرِينَ این است [حکم/واقعیت] و بیتردید خداوند ناتوانکنندهٔ نیرنگِ کافران است.
جمله ۱: ذٰلِكُم ترجمه: این [همان چیزی است که گفته شد/حکم یادشده]. - نقش گرامری:
- ذٰلِكُم: اسم اشاره دور، دومشخص جمع (ضمیر خطاب جمع در «کم»)، مبتدا یا خبرِ محذوف بسته به تقدیر؛ در اینجا معمولاً خبرِ مقدر برای آنچه پیشتر ذکر شده است، یا خود جمله اسمیهٔ مستقل به معنای «این است».
- ریشه و ساخت:
- ذٰلِكَ: اسم اشاره برای دور «آن»، با علامت خطاب جمع «کم» الحاقی شده: ذٰلِك + م (کم).
- معانی واژه:
- ذٰلِكُم: آن/اینِ دورِ خطاب به جمع؛ غالباً برای اشاره به نتیجهٔ سخن پیشین: «این است [نتیجه]».
جمله ۲: وَأَنَّ اللَّهَ مُوهِنُ كَيْدِ الْكَافِرِينَ ترجمه: و اینکه خداوند تضعیفکنندهٔ نیرنگِ کافران است. - نقش گرامری:
- وَ: حرف عطف.
- أَنَّ: حرف مشبه بالفعل، ناسخ، دلالت بر تأکید.
- اللَّهَ: اسم «أنَّ» منصوب.
- مُوهِنُ: خبر «أنَّ» مرفوع؛ اسم فاعل بر وزن مُفعِل.
- كَيْدِ: مضافٌالیه برای «موهِـنُ»، مجرور.
- الْكَافِرِينَ: مضافٌالیه برای «كَيْدِ»، مجرور و جمع مذکر سالم.
- ریشه و ساخت:
- أَنَّ: حرف ناسخ.
- اللَّه: عَلَم جلاله.
- مُوهِنُ: از ریشهٔ وَهَنَ/وَهُنَ (و-ه-ن) به معنای سست شدن/سست کردن؛ باب إفعال: أَوْهَنَ یُوهِنُ إِوْهَانًا؛ اسم فاعل باب إفعال: مُوهِن (کسی که سست/ناتوان میکند).
- كَيْد: ریشه ک-ی-د، به معنای نیرنگ، تدبیر خصمانه.
- الْكَافِرِينَ: ریشه ک-ف-ر به معنای پوشاندن/انکار؛ جمع مذکر سالمِ «كافر».
- معانی واژه:
- وَ: «و»، عطف جملهٔ توضیحی/تعلیلی.
- أَنَّ: «که/اینکه»، برای تأکید محتوا.
- اللَّهَ: خداوند.
- مُوهِنُ: ناتوانکننده، سستکننده، درهمشکنندهٔ قدرت.
- كَيْدِ: مکر، نیرنگ، توطئه.
- الْكَافِرِينَ: کافران، منکران.
توضیح تفسیری کوتاه: - عبارت «ذٰلِكُم» معمولاً به نتیجهٔ بیان پیشین اشاره دارد: «این است [نتیجهٔ آنچه گفته شد]».
- «مُوهِنُ كَيْدِ الْكَافِرِينَ» بیان سنت الهی است: خدا تدبیرهای خصمانهٔ منکران را تضعیف و بیاثر میکند.
| 