087-006-008-أعلى

« Back to Glossary Index
خودِ ما بر تو خواهیم خواند، پس فراموش نمی کنی (چون مطالبِ فوق فشرده و پر مغز و علمی بود، پیغمبر اسلام در حالت وحی می ترسید که مبادا فراموشش شود، لذا مامورین وحی که باید کلامِ خدای جهان را به پیغمبر اسلام برسانند، در وسط جملات وحی به او گفتند نترسد) (6)
آیه 6 سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰ:

تجزیه و تحلیل دستوری

  1. سَنُقْرِئُكَ:
    • ساختار: این فعل مرکب از چند جزء تشکیل شده است:
      • سَـ: حرف آینده‌ساز که نشان‌دهنده زمان آینده نزدیک است.
      • نُقْرِئُ: فعل مضارع مرفوع.
        • نُـ: نشانه اول شخص جمع.
        • قْرِئُ: فعل اصلی از ریشه „قرأ“.
      • كَ: ضمیر متصل مفعولی، به معنای „تو را“.
    • ترجمه: ما تو را خواهیم خواند.
  2. فَلَا تَنسَىٰ:
    • ساختار: این جمله نیز مرکب است:
      • فَـ: حرف عطف با معنای „پس“ یا „بنابراین“ که نشان‌دهنده نتیجه یا تأثیر است.
      • لَا: حرف نفی برای فعل مضارع.
      • تَنسَىٰ: فعل مضارع مجزوم.
        • تَـ: نشانه دوم شخص مفرد.
        • نسَىٰ: فعل اصلی از ریشه „نسی“.
    • ترجمه: پس فراموش نخواهی کرد.

ریشه کلمات و معانی

  1. قرأ:
    • معنی ریشه‌ای: خواندن.
    • کاربرد در قرآن: به معنای تلاوت کردن، قرائت کردن.
  2. نسی:
    • معنی ریشه‌ای: فراموش کردن.
    • کاربرد در قرآن: به معنای از یاد بردن یا به خاطر نیاوردن.

نوع جمله و معنا

  • نوع جمله: این آیه شامل یک جمله خبری و یک جمله شرطی است که حالت اطمینان و وعده را می‌رساند.
  • معنی کلی آیه: ما تو را خواهیم خواند و تو فراموش نخواهی کرد.

این آیه به پیامبر اسلام (ص) اطمینان می‌دهد که خداوند آموزش قرآن را به او خواهد داد و او آن را فراموش نخواهد کرد.

Nach oben scrollen