087-004-008-أعلى

« Back to Glossary Index
و اوست که علوفه را بیرون آورد (در این آیه کوچک اشاره به پیدایش زندگی جمادی شده، یعنی زندگی ایکه از خروج نباتات از زمین شروع میشود تا خوراک حیوانات باشد و انسان، آن هر دو را برای زندگی خود بپروراند) (4)
آیه‌ 4 „وَالَّذِي أَخْرَجَ الْمَرْعَىٰ“:

  1. واو (وَ): حرف عطف است و برای وصل کردن جمله‌ها و عبارات به کار می‌رود.
  2. الَّذِي: اسم موصول مذکر مفرد به معنی „کسی که“ یا „آنکه“. در اینجا به عنوان فاعل فعلی که بعد از آن آمده است، عمل می‌کند.
  3. أَخْرَجَ: فعل ماضی (گذشته) باب افعال، صیغه‌ی سوم شخص مفرد مذکر. ریشه‌ی این فعل „خ-ر-ج“ (خَرَجَ) به معنی „بیرون آوردن“ است. در باب افعال (افعال ثلاثی مزید)، این فعل به معنی „بیرون آورد“ یا „پدید آورد“ به‌کار می‌رود.
  4. الْمَرْعَىٰ: اسم و مفعول به معنی „چراگاه“. ریشه‌ی آن „ر-ع-ی“ (رَعَى) به معنی „چراندن“ یا „نگهداری کردن“، و در اینجا مرعی به صورت اسم مکان به معنی „چراگاه“ استفاده شده است.

نوع جمله: جمله اسمیه است که با اسم موصول (الَّذِي) شروع می‌شود و خبر آن به صورت جمله فعلیه „أَخْرَجَ الْمَرْعَىٰ“ آمده است.

ترجمه و مفهوم: این آیه اشاره به خداوند دارد که چراگاه‌ها را پدید آورده است، و بر قدرت او در خلقت و پرورش طبیعت تأکید می‌کند.

Nach oben scrollen