082-001-086-انفطار

هنگامی که آسمان شکافته شود.

إِذَا السَّمَاءُ انْفَطَرَتْ

هنگامی که آسمان شکافته شود.

إِذَا
ظرف زمان و دارای معنای شرط است؛ مبنی و در محل نصب بر ظرفیت زمانی. برای رخدادی در آینده به‌کار می‌رود؛ یعنی: هنگامی که، وقتی که.

السَّمَاءُ
اسم، مفرد، مؤنث، معرفه با «ال»، مرفوع با ضمه؛ فاعلِ فعل «انفطرت». از ریشهٔ «س م و»؛ یعنی: آسمان.

انْفَطَرَتْ
فعل ماضی، مفرد، مؤنث، از باب «انفعال»؛ از ریشهٔ «ف ط ر». یعنی: شکافته شد، از هم گسست. «تْ» در پایان، نشانهٔ مؤنث بودن فعل است و با «السَّماء» هماهنگ آمده است.