إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍبیتردید، آن سخنِ فرستادهای گرامی و بزرگوار است. إِنَّ ریشه: از حروف مشبّه بالفعل است و ریشهٔ فعلی ندارد.
گرامری: حرف تأکید و نصب؛ اسم خود را منصوب و خبر خود را مرفوع میکند.
معانی: همانا، بیگمان، بهراستی، قطعاً. ـهُ ریشه: ضمیر شخصی است و ریشهٔ اشتقاقی ندارد.
گرامری: ضمیر پیوستهٔ مفرد مذکر غایب، در محل نصب، اسمِ «إِنَّ».
معانی: او، آن، این؛ در اینجا به قرآن یا سخنِ وحی اشاره دارد. لَـ ریشه: حرف است و ریشهٔ فعلی ندارد.
گرامری: لامِ تأکید، مشهور به «لام مزحلقة»؛ بر سر خبرِ «إِنَّ» آمده است.
معانی: هرآینه، قطعاً، بهراستی؛ برای افزایش تأکید. قَوْلُ ریشه: ق و ل.
گرامری: اسم، مفرد، مذکر، مرفوع؛ خبرِ «إِنَّ» و مرفوع به ضمه است؛ با لامِ تأکید همراه شده است.
معانی: گفتار، سخن، گفته، کلام. رَسُولٍ ریشه: ر س ل.
گرامری: اسم، مفرد، مذکر، مجرور؛ مضافالیهِ «قَوْلُ» و مجرور به کسره است.
معانی: فرستاده، پیامآور، رسول؛ کسی که برای رساندن پیام فرستاده شده است. كَرِيمٍ ریشه: ك ر م.
گرامری: صفت، مفرد، مذکر، مجرور؛ صفتِ «رَسُولٍ» و مجرور به کسره است.
معانی: بزرگوار، گرامی، شریف، بخشنده، دارای جایگاه والا. | 