آیه 18: السَّمَاءُ مُنفَطِرٌ بِهِ ۚ كَانَ وَعْدُهُ مَفْعُولًا تحلیل گرامری- السَّمَاءُ (السماء):
- نوع کلمه: اسم
- اعراب: مبتدا مرفوع
- مفرد یا جمع: مفرد
- ترجمه: آسمان
- مُنفَطِرٌ (منفطر):
- نوع کلمه: اسم فاعل
- وزن: مُنفَعِل
- اعراب: خبر مرفوع برای „السماء“
- ترجمه: شکافدار یا ترکخورده
- بِهِ (به):
- نوع کلمه: حرف جر + ضمیر متصل
- ترجمه: به آن (اشاره به موضوعی که در متن قبل یا بعد ذکر شده)
- كَانَ (کان):
- نوع کلمه: فعل ناقص ماضی
- اعراب: فعل ماضی ناقص
- ترجمه: بود
- وَعْدُهُ (وعده):
- نوع کلمه: اسم
- اعراب: اسم „کان“ مرفوع
- ترجمه: وعدهاش
- مَفْعُولًا (مفعول):
- نوع کلمه: اسم مفعول
- اعراب: خبر „کان“ منصوب
- وزن: مفعول
- ترجمه: انجامشده
ریشهها و معانی- السَّمَاءُ (السماء): ریشه „س-م-و“ به معنای بلندی و ارتفاع.
- مُنفَطِرٌ (منفطر): ریشه „ف-ط-ر“ به معنای شکافتن و ترک خوردن.
- وَعْدُهُ (وعده): ریشه „و-ع-د“ به معنای قول دادن.
- مَفْعُولًا (مفعول): ریشه „ف-ع-ل“ به معنای انجام دادن.
نوع جمله و مفهوم- نوع جمله: خبریه
- مفهوم کلی: این آیه بیانگر وقوع حتمی وعدهای الهی است، به طوری که آسمان از شدت آن شکافته شده و این وعده قطعاً تحقق خواهد یافت.
این تحلیل نشان میدهد که آیه به قدرت و قطعیت وعدههای الهی اشاره دارد و بر وقوع حتمی آنها تأکید میکند. | 