مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَشما را چه شده است که چگونه داوری میکنید؟ مَا
اسم استفهام، مبنی بر سکون، در محل رفع مبتدا است. ریشهٔ اشتقاقی ندارد؛ برای پرسش بهکار میرود. در اینجا معنای «چه چیز» یا «چه شده است» دارد و حالتِ پرسشِ سرزنشآمیز را میرساند. لَكُمْ
از «لِـ» و «كُمْ» تشکیل شده است. «لِـ» حرف جر است و معنای اختصاص یا تعلق میدهد. «كُمْ» ضمیر متصلِ مخاطبِ جمع، مبنی بر سکون، در محل جر بهسبب حرف جر است. مجموعِ جار و مجرور «لَكُمْ» در محل رفع خبرِ «مَا» است؛ یعنی: «شما را چه شده است؟» كَيْفَ
اسم استفهام، مبنی بر فتح، در محل نصب حال است. ریشهٔ اشتقاقی ندارد. برای پرسش از چگونگی و کیفیت بهکار میرود و در اینجا به معنای «چگونه» یا «به چه شیوهای» است. تَحْكُمُونَ
فعل مضارع، مرفوع به ثبوت نون؛ زیرا از فعلهای پنجگانه است. «واو» در پایان آن، ضمیر متصل و فاعل است و به مخاطبانِ جمع بازمیگردد. ریشهٔ آن «ح ك م» است. فعلِ گذشتهٔ آن «حَكَمَ» و معنای اصلیاش داوری کردن، حکم دادن، تصمیم گرفتن و میان حق و باطل جدا کردن است. در اینجا یعنی: «شما داوری میکنید» یا «شما حکم میدهید». | 