آیه 26 از سوره قلم:- فَلَمَّا رَأَوْهَا
- فَ: حرف عطف، به معنای „پس“ که جمله را به جملهی قبل متصل میکند.
- لَمَّا: حرف شرط غیر جازم، به معنای „وقتی که“ یا „هنگامی که“.
- رَأَوْا: فعل ماضی، صیغه جمع مذکر غایب از فعل „رَأَى“.
- رَأَى: دیدن، مشاهده کردن.
- هَا: ضمیر متصل مفعولی، به معنای „آن را“ که به یک مؤنث برمیگردد.
- قَالُوا إِنَّا لَضَالُّونَ
- قَالُوا: فعل ماضی، صیغه جمع مذکر غایب از فعل „قَالَ“.
- إِنَّ: حرف تأکید و نصب، به معنای „بهراستی“.
- نا: ضمیر متصل برای جمع متکلم، به معنای „ما“.
- لَضَالُّونَ: اسم فاعل از فعل „ضَلَّ“، به معنای „گمراهیم“.
ریشه و معانی:- رَأَى (ر-أ-ی): دیدن، مشاهده کردن.
- قَالَ (ق-و-ل): گفتن، بیان کردن.
- ضَلَّ (ض-ل-ل): گمراه شدن، سرگردان شدن.
نوع جمله و معنا:این جمله یک جمله شرطیه است که نشاندهنده نتیجهای است که پس از مشاهده (دیدن) حاصل میشود. زمانی که چیزی را دیدند، اقرار کردند که گمراه شدهاند. جمله بیانگر حالتی از پشیمانی و اعتراف به اشتباه است. |
