068-020-003-قلم

آیه 20 «فَأَصْبَحَتْ كَالصَّرِيمِ»:

1. تحلیل دستوری:

• فَ: حرف عطف است که در زبان عربی برای اتصال جملات به‌کار می‌رود و معمولاً به معنای „پس“ یا „و“ ترجمه می‌شود.
• أَصْبَحَتْ: فعل ماضی و به معنای „شد“ یا „گردید“. این فعل برای سوم شخص مفرد مؤنث (او) استفاده می‌شود.
• كَالصَّرِيمِ: شبه جمله‌ای که از حرف تشبیه «كَ» و اسم «الصَّرِيمِ» تشکیل شده است. «كَ» به معنای „مثلِ“ یا „مانندِ“ است و «الصَّرِيمِ» به معنای „زراعت چیده شده“ یا „محصول درو شده“ است.

2. ریشه کلمات:

• أَصْبَحَتْ: ریشه «صبح» (صبح) به معنای „صبح شدن“ یا „شروع روز“.
• الصَّرِيمِ: ریشه «صرم» (صرم) به معنای „قطع کردن“ یا „بریدن“.

3. نوع جمله و معنا:

این جمله یک جمله خبری است که وقوع یک حالت یا وضعیت را بیان می‌کند.

4. معنای کلی:

آیه به معنای این است که چیزی مانند محصول برداشت شده یا مزرعه‌ای که کاملاً خالی و چیده شده است، شده است. این جمله معمولاً در توصیف وضعیتی استفاده می‌شود که چیزی به‌طور کامل از بین رفته یا خالی شده است.

در این مورد، معمولاً به وقایعی که در داستان‌های قرآنی آمده، اشاره دارد، مثلاً نابودی باغی که بهره‌بردارانش قصد داشتند میوه‌ها را بدون توجه به نیازمندان بچینند.