فَسَتُبْصِرُ وَيُبْصِرُونَپس بهزودی خواهی دید و آنان نیز خواهند دید. فَ
حرفِ عطف یا استیناف است؛ ریشه ندارد. برای پیوند دادن این جمله با جملهٔ پیشین آمده و معنای «پس» یا «بنابراین» میدهد. سَتُبْصِرُ
از ریشهٔ «ب ـ ص ـ ر» است. فعل مضارعِ مرفوع، از باب اِفعال: «أَبْصَرَ ـ يُبْصِرُ»؛ مخاطبِ مفردِ مذکر است. «سَـ» حرفِ استقبال است و آیندهٔ نزدیک را میرساند؛ معنای آن: «بهزودی خواهی دید»، «آگاه خواهی شد». وَ
حرفِ عطف است؛ ریشه ندارد. برای پیوند دادن دو فعل به کار رفته و معنای «و» میدهد. يُبْصِرُونَ
از ریشهٔ «ب ـ ص ـ ر» است. فعل مضارعِ مرفوع، از باب اِفعال: «أَبْصَرَ ـ يُبْصِرُ»؛ برای غایبِ جمعِ مذکر است. «واو» در پایان، ضمیرِ پیوسته و فاعل است و به مخالفان یا آنان اشاره دارد؛ معنای آن: «آنان خواهند دید»، «آنان نیز آگاه خواهند شد». | 