| هر کس در آسمان ها و هر کس در زمین است(این آیه میرساند که در زمینِ ما انسان است و در آسمانِ اتمسفری ما جن و در شش آسمان و زمین دیگر نیز شبه انسانها و شبه جن هائی میباشند) هرچه لازم دارد از او میخواهد(یعنی از قوانین او و از آنچه او آفریده، میخواهد) و او هر زمان در کاری است(روی قانونِ وحدتِ وجودِ حقیقی و ثباتِ مادة المواد خلقت، هر کس هر چه کند و هر حادثه ای رخ دهد، کار اوست، و بعلاوه الله همیشه به کارِ آفریدن و خراب کردنِ مخلوقاتِ بس بزرگ و کوچکِ خود مشغول است) (۲۹) |
| يَسأَلُهُ مَن فِي السَّماواتِ وَالأَرضِ ۚ كُلَّ يَومٍ هُوَ في شَأنٍ هر که در آسمانها و زمین است، از او درخواست میکند؛ او هر روز در کاری است. يَسأَلُهُ مَن فِي السَّماواتِ وَالأَرضِهر که در آسمانها و زمین است، از او درخواست میکند. يَسأَلُهُ: از او درخواست میکند؛ فعل مضارع، سومشخص مفرد مذکر، از ریشهٔ «سأل»، به معنای درخواست کردن یا پرسیدن؛ «هُ» ضمیر پیوستهٔ سومشخص مفرد مذکر، به معنای «او» و در اینجا مفعول فعل است. كُلَّ يَومٍ هُوَ في شَأنٍاو هر روز در کاری است. كُلَّ: هر یا همهٔ؛ اسم دالّ بر شمول، در اینجا ظرف زمان و منصوب است و به «يَومٍ» اضافه شده است. |