055-026-013-رحمن

كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍ

هر کس که بر روی زمین است، فناپذیر است.

كُلُّ
ریشه: «ک‌ل‌ل»؛ اسم به معنای «همه» یا «هر»؛ مرفوع و مبتدا، و علامت رفع آن ضمهٔ آشکار است؛ در اینجا به‌صورت اضافه آمده است.

مَنْ
ریشه: ندارد؛ اسم موصول عام برای انسان، به معنای «هر کس» یا «همه کسانی که»؛ در ساختار اضافه، مضافٌ‌إلیه و مجرور است، اما چون مبنی است، محل جر دارد.

عَلَيْهَا
ریشهٔ «عَلَى»: «ع‌ل‌و»؛ «عَلَى» حرف جر به معنای «بر» یا «روی» است؛ «هَا» ضمیر پیوستهٔ مؤنث غایب، به معنای «آن»؛ «هَا» در محل جر و متعلق به «عَلَيْهَا» است. مرجع آن «زمین» یا هر چیزی است که در آیات پیشین ذکر شده است.

فَانٍ
ریشه: «ف‌ن‌ی»؛ اسم فاعل از فعل «فَنِيَ ـ يَفْنَى» به معنای «فناپذیر» یا «نابودشونده»؛ خبرِ مبتدا و مرفوع است؛ یای پایانی آن به دلیل نکره و مرفوع بودن حذف شده و تنوین کسره بر نون آمده است.