055-017-013-رحمن

« Back to Glossary Index
او پروردگار آن دو مشرق و آن دو مغرب است (یعنی جن ها نیز خورشیدی و مشرق و مغربی برای زمین خود دارند و همانطور که زمینِ ایشان با زمینِ ما یکی است، با تفاوتهائی که میان ماده و ضد ماده است، «بنظر می آید اتمسفرِ زمینِ ما اصلِ زمینِ موردِ سکونتِ ایشان باشد» خورشیدِ ایشان در عین حال که خورشیدِ ما را در بر دارد، اطرافِ خورشید را شامل است و اشعه ای مخصوص از خورشید به جن ها نور میدهد که با نورِ مخصوصِ ما فرق دارد و از جنسِ ضد ماده است) (۱۷)

رَبُّ الْمَشْرِقَيْنِ وَرَبُّ الْمَغْرِبَيْنِ

پروردگار دو مشرق و پروردگار دو مغرب.

رَبُّ
ریشه: ر‌ب‌ب؛ اسم، مفرد، مذکر، مرفوع؛ به معنای پروردگار، مالک، سرپرست و تدبیرکننده؛ در این آیه «رَبُّ» مبتدا و مضاف است.

الْمَشْرِقَيْنِ
ریشه: ش‌ر‌ق؛ اسم، تثنیه، مذکر، مجرور؛ به معنای دو مشرق یا دو محل طلوع؛ «ال» نشانهٔ معرفه بودن و «ـَيْنِ» نشانهٔ حالت جرّ در تثنیه است؛ مضاف‌إلیه برای «رَبُّ» است.

وَ
حرف عطف؛ به معنای و؛ دو عبارت هم‌ساخت را به یکدیگر پیوند می‌دهد.

رَبُّ
ریشه: ر‌ب‌ب؛ اسم، مفرد، مذکر، مرفوع؛ به معنای پروردگار، مالک، سرپرست و تدبیرکننده؛ در این بخش مبتدا و مضاف است.

الْمَغْرِبَيْنِ
ریشه: غ‌ر‌ب؛ اسم، تثنیه، مذکر، مجرور؛ به معنای دو مغرب یا دو محل غروب؛ «ال» نشانهٔ معرفه بودن و «ـَيْنِ» نشانهٔ حالت جرّ در تثنیه است؛ مضاف‌إلیه برای «رَبُّ» است.

Nach oben scrollen