وَأَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرَىٰو اینکه کوشش او بهزودی دیده خواهد شد. وَ
حرف عطف یا استئناف؛ از ریشهٔ مستقل نیست؛ به معنای «و». أَنَّ
حرف مشبّه بالفعل و تأکید؛ از ریشهٔ مستقل نیست؛ به معنای «همانا، اینکه»؛ «سَعْيَ» اسمِ آن و منصوب است. سَعْيَ
اسم مصدر از ریشهٔ «س ع ي»؛ مفرد، مذکر، منصوب و اسمِ «أَنَّ»؛ به معنای «کوشش، تلاش، عمل و حرکت برای رسیدن به مقصود». هُ
ضمیر متصلِ مبنی در محل جرّ مضافالیه؛ به معنای «او / ـَش»؛ بازگشت آن به انسان است. سَوْفَ
حرف استقبال؛ از ریشهٔ مستقل نیست؛ برای بیان آینده، معمولاً آیندهای با فاصله، به معنای «بهزودی / در آینده»؛ بر فعل مضارع وارد میشود. يُرَىٰ
فعل مضارع مجهول از ریشهٔ «ر أ ي»؛ مفرد، مذکر، غایب، مرفوع؛ به معنای «دیده میشود، دیده خواهد شد». | 