048-029-110-فتح – Koran & Bibel

« Back to Glossary Index

محمد فرستاده الله است و کسانی که با او هستند، بر کفران کنندگان سخت گیرند و میان خودهاشان مهربان و ایشان را در رکوع و سجود میبینی (یعنی تو ای پیغمبر در هنگامهای پنجگانه نماز جماعت، ایشان را در مسجد به نماز جماعت می بینی و در خواندن نماز اظهار اطاعت کامل ایشان الله مشاهده میکنی) و می بینی که همیشه جویای فضيلت هائی از الله و خوشنودی هائی از او میباشند و در چهره های ایشان علامتهائی مشاهده میکنی که در اثر نشان دادن اطاعت کامل نسبت به دستورات الله، در ایشان پیدا شده و این علامتهای ایشان هم در تورات است و هم در انجيل (بعضی ها تصور میکنند، این علامتها فشار پیشانیهای ایشان بر مهر و یا سنگ و خاک در هنگام سجده نماز است و حال آنکه چه بسیارند آنانکه، روی ریا نماز میخوانند و چنین علامتهائی را در چهره خود به دیگران نشان میدهند، نه اهل تورات در سجده خود مهر میگذاشتند و نه اهل انجیل و نه مسلمانان صدر اسلام که اهل قرآن بوده اند، بلکه این علامت، علامتی است که رهبران مسلمانان حقیقی، مانند پیغمبر اسلام و حضرت عیسی و حضرت موسی و شاگردان اولیه آنها در چهره مؤمنان حقیقی، روی اعمال توام با اطاعت ایشان از دستورات الله مشاهده میکنند و امروزه نیز نفرات دقیق میتوانند، در چهره اشخاص خوب، خوبی را مشاهده کنند و در چهره اشخاصی بد، بد کاری آنان را) این علامت در چهره ایشان، مانند علامتی است که زراعت کار در زراعت خود می بیند به اینطور که شرایط اولیه زراعت، جوانه اش را خارج میکند و آنرا قوی میگرداند، پس جوانه خود را محکم و سخت میکند، بطوریکه روی ساقه خود با قدرت در مقابل هر خطری از باد و باران میتواند بایستد به طوری که زراعت کاران از قدرت چنین زراعتی، در تعجب میشوند، این ضرب المثل یک زراعت عالی از دین الله پی در پی در مؤمنان طرفدار پیغمبر اسلام مشاهده گردید، تا به جائی که امروز کافران را الله از ایشان به خشم میآورد، آری الله به مؤمنانی از ایشان که آن اعمال نیکو را انجام داده اند، وعده داده که آمرزش و مزد بس عظیمی به ایشان دهد (این آیات می رسانند که چگونه مؤمنان حقیقی روی تربیتهای صحیح قرآن، کم کم با گذشت زمان سزاوار شدند به جائی برسند که تمام مکه را در قلمرو حکومت اسلامی قوی خود در آورند و به نام بزرگترین گروه مصلح جهانی در جهان بشریت شناخته شوند و افسوس که دشمنان اسلام، با افکندن تفرقه و نفاق، کار مسلمانان فعلی را به جایی رسانده اند که جز بداخلاقی و نادانی و ضعف و فساد و دوری از قرآن و آلوده شدن به موهومات علامت خوبی در چهره های خود به مردم دقیق نشان نمی دهند) (۲۹)