| جَنّاتُ عَدنٍ يَدخُلونَها يُحَلَّونَ فيها مِن أَساوِرَ مِن ذَهَبٍ وَلُؤلُؤًا ۖ وَلِباسُهُم فيها حَريرٌ بهشت‌های جاودان که وارد آن میشوند؛ در آنجا با دستبندهایی از طلا و مروارید آراسته میشوند، و لباسشان در آنجا از ابریشم است. جَنّاتُ عَدنٍ يَدخُلونَهابهشتهای جاودان که وارد آن میشوند. جَنّاتُ
ریشه: ج‌ن‌ن؛ اسم، جمعِ «جَنّة» و در اینجا مرفوع و مبتدا؛ به معنای باغ‌ها و بهشت‌ها. عَدنٍ
ریشه: عدن؛ اسم، مضافٌ‌إلیه و مجرور؛ به معنای اقامت همیشگی و پایدار؛ «جنات عدن» یعنی بهشت‌های جاودان. يَدخُلونَها
ریشه: د‌خ‌ل؛ فعل مضارع، سوم‌شخص جمع مذکر، مرفوع با ثبوت نون؛ «ها» ضمیر پیوسته، مفعولٌ‌به؛ به معنای وارد آن میشوند.
يُحَلَّونَ فيها مِن أَساوِرَ مِن ذَهَبٍ وَلُؤلُؤًادر آنجا با دستبندهایی از طلا و مروارید آراسته میشوند. يُحَلَّونَ
ریشه: ح‌ل‌ی؛ فعل مضارع مجهول، سوم‌شخص جمع مذکر، مرفوع با ثبوت نون؛ به معنای زیور داده میشوند و آراسته می‌گردند. فيها
ریشه: ف‌ی؛ «في» حرف جر و «ها» ضمیر پیوسته؛ به معنای در آن، یعنی در بهشت. مِن
حرف جر؛ برای بیان جنس و نوع؛ به معنای از. أَساوِرَ
ریشه: س‌و‌ر؛ اسم، جمع «إسوار»؛ به معنای دستبندها و زیورهای دست؛ پس از «مِن» در جایگاه مجرور است، اما به‌صورت فتحه آمده و غیرمنصرف است. مِن
حرف جر؛ برای بیان جنس؛ به معنای از. ذَهَبٍ
ریشه: ذ‌ه‌ب؛ اسم، مجرور با «مِن»؛ به معنای طلا. وَ
حرف عطف؛ به معنای و. لُؤلُؤًا
ریشه: ل‌أ‌ل‌أ؛ اسم، معطوف به «ذَهَبٍ»؛ به معنای مروارید؛ منصوب آمده است.
وَلِباسُهُم فيها حَريرٌو لباسشان در آنجا از ابریشم است. وَ
حرف عطف؛ به معنای و. لِباسُهُم
ریشه: ل‌ب‌س؛ اسم، مبتدا و مرفوع؛ «هم» ضمیر پیوسته و مضافٌ‌إلیه؛ به معنای لباسشان. فيها
ریشه: ف‌ی؛ «في» حرف جر و «ها» ضمیر پیوسته؛ به معنای در آن، یعنی در بهشت. حَريرٌ
ریشه: ح‌ر‌ر؛ اسم، خبر و مرفوع؛ به معنای ابریشم. | 