020-034-048-طه

وَنَذْكُرَكَ كَثِيرًا

و تو را بسیار یاد کنیم.

وَ: حرف عطف، به معنای «و»، پیونددهندهٔ این عبارت با عبارت پیشین است.

نَذْكُرَ: فعل مضارع منصوب، صیغهٔ اول شخص جمع، از ریشهٔ «ذ ك ر». معنای آن «یاد کنیم»، «ذکر گوییم» و «به یاد آوریم» است. منصوب بودن آن به سبب «كَيْ» یا تعلیل مقدر در ساختار آیات پیشین است.

كَ: ضمیر متصل مخاطب، در محل نصب مفعول‌به، به معنای «تو را». خطاب به الله است.

كَثِيرًا: قید منصوب، از ریشهٔ «ك ث ر»، به معنای «بسیار»، «فراوان» و «به‌گونه‌ای فراگیر». این واژه چگونگی و میزان ذکر کردن را بیان می‌کند.