019-081-047-مريم

وَاتَّخَذوا مِن دونِ اللَّهِ آلِهَةً لِيَكونوا لَهُم عِزًّا

و آنان جز الله، معبودانی برگزیدند تا برایشان مایهٔ عزّت باشند.

وَاتَّخَذوا
ریشه: «أ خ ذ». فعل ماضی، باب افتعال، صیغهٔ سوم‌شخص جمع مذکر. «واو» برای عطف است و «اتَّخَذوا» یعنی برگرفتند، برگزیدند، اختیار کردند.

مِن
حرف جرّ. به معنای از، غیر از، به جایِ.

دونِ
اسم مجرور به «مِن» و مضاف. به معنای غیر، جز، پایین‌تر از، در برابرِ. ترکیب «مِن دونِ الله» یعنی غیر از الله و به جای الله.

اللَّهِ
لفظ جلاله، مضاف‌الیه و مجرور. «الله» نام خاصّ خدای یگانه است.

آلِهَةً
ریشه: «أ ل ه». اسم، جمعِ «إله»، منصوب و مفعول‌بهِ «اتَّخَذوا». «إله» یعنی معبود، کسی یا چیزی که پرستش می‌شود؛ «آلهة» یعنی معبودان.

لِ
لامِ تعلیل. حرف جرّ که هدف و سبب را می‌رساند، یعنی تا، برای اینکه.

يَكونوا
ریشه: «ك و ن». فعل مضارع ناقص از «كان»، منصوب به سببِ لام تعلیل، صیغهٔ سوم‌شخص جمع مذکر. «واو» ضمیر پیوسته و اسمِ «يكونوا» است. یعنی باشند، گردند.

لَهُم
«لِ» حرف جرّ و «هُم» ضمیر متصل، در محل جرّ. به معنای برای آنان.

عِزًّا
ریشه: «ع ز ز». اسم منصوب و خبرِ «يكونوا». به معنای عزّت، نیرومندی، سربلندی، غلبه و مایهٔ احترام.