| ای مؤمنان، آیا گمان کردهاید که فقط با گفتن اینکه مؤمناید، رها شدهاید، در حالی که هنوز نزد الله معلوم نشده است چه کسانی از شما حقیقتاً در راه ایمان خود جهاد کردهاند و جز الله و پیامبرش و مؤمنان حقیقی، کسی را در پنهان دوست خود نگرفتهاند؟ آری، الله به آنچه میکنید آگاه است. (این مؤمنان کسانی هستند که پس از فتح مکه خود را مؤمن معرفی کردهاند و هنوز درستی و میزان ایمان خود را عملاً نشان ندادهاند. ممکن است برای منافع دنیایی اظهار ایمان کرده باشند و در کوششهای خطرناک حاضر نباشند به نفع اسلام و گروه مؤمنان حقیقی جهاد و ازخودگذشتگی نشان دهند. حتی ممکن است در پنهان با دشمنان اسلام، در مکه اقداماتی انجام دهند؛ همانطور که در آیات دیگری از سورههای قرآن نیز آمده است.) از این آیه نیز معلوم میشود که علمِ الله پس از معلوم شدن عملیِ موضوعات است، نه اینکه بدون توجه به عملی شدن موضوع باشد. اگر خالق عالم، پیش از آنکه کسی متولد شود، از هزاران سال قبل میداند که او چه کارهایی خواهد کرد، این علم او بر اساس مشاهدهٔ نقشهٔ علت و معلولِ اشیا و حوادث است. پس هرکس باید اعمال خوب نشان دهد تا الله بداند نیکوکار است، و اگر عمل بد نشان دهد، الله بر اساس قوانینش میداند که او بدکار است. (16) |
| أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تُتْرَكُوا وَلَمَّا يَعْلَمِ الله الَّذِينَ جَاهَدُوا مِنْكُمْ وَلَمْ يَتَّخِذُوا مِنْ دُونِ الله وَلَا رَسُولِهِ وَلَا الْمُؤْمِنِينَ وَلِيجَةً ۚ وَالله خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ آیا پنداشتهاید که رها میشوید، در حالی که هنوز الله کسانی از شما را که جهاد کردهاند و جز الله و رسول او و مؤمنان، هیچ همراز و محرم پنهانی نگرفتهاند، آشکار نساخته است؟ و الله به آنچه انجام میدهید آگاه است. أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تُتْرَكُواآیا پنداشتهاید که رها میشوید؟ أَمْ: حرف پرسشِ انکاری و انتقالی؛ ریشه ندارد؛ در اینجا برای هشدار و نفیِ پندار نادرست آمده و معنای «آیا» یا «بلکه آیا» میدهد. وَلَمَّا يَعْلَمِ الله الَّذِينَ جَاهَدُوا مِنْكُمْدر حالی که هنوز الله کسانی از شما را که جهاد کردهاند، آشکار نساخته است. وَ: حرف عطف یا حالیه؛ ریشه ندارد؛ در اینجا پیوند جمله را برقرار میکند و معنای «و / در حالی که» میدهد. وَلَمْ يَتَّخِذُوا مِنْ دُونِ الله وَلَا رَسُولِهِ وَلَا الْمُؤْمِنِينَ وَلِيجَةًو جز الله و رسول او و مؤمنان، هیچ همراز و محرم پنهانی نگرفتهاند. وَ: حرف عطف؛ ریشه ندارد؛ این جمله را به جملهٔ پیشین وصل میکند؛ معنا: و. وَالله خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَو الله به آنچه انجام میدهید آگاه است. وَ: حرف استئناف یا عطف؛ ریشه ندارد؛ جملهٔ پایانی را به عنوان نتیجه و تأکید میآورد؛ معنا: و. |
009-016-113-توبة
« Back to Glossary Index
