020-029-048-طه

وَاجعَل لي وَزيرًا مِن أَهلي

و برای من، از خاندانم، وزیری قرار ده.

وَ حرف عطف است و جمله را به درخواست پیشین پیوند می‌دهد. معنای آن: «و».

اجعَل فعل امر، از ریشهٔ «ج ع ل» و از باب ثلاثی مجرد است. مخاطب آن الله است. معنای اصلی ریشه: قرار دادن، پدید آوردن و گردانیدن. معنای فعل در اینجا: «قرار ده».

لي از حرف جر «لِـ» به معنای «برای» و ضمیر پیوستهٔ «ی» به معنای «من» تشکیل شده است. «لي» جار و مجرور و وابسته به «اجعل» است. معنا: «برای من».

وَزيرًا اسم مفرد، منصوب و نکره است و نقش مفعول‌بهِ دوم برای «اجعل» دارد. از ریشهٔ «و ز ر» است. «وزیر» به کسی گفته می‌شود که بار مسئولیت را با دیگری برمی‌دارد و او را در کارها یاری می‌کند. معنا: «وزیری»، «یاوری صاحب‌اختیار».

مِن حرف جر است. در اینجا برای بیان و تبعیض به کار رفته است، یعنی وزیری که از میان اهل و خاندان موسی باشد. معنا: «از».

أَهلي «أهل» اسم مفرد و مجرور به «مِن» است و به ضمیر پیوستهٔ «ی» اضافه شده است. «أهل» از ریشهٔ «أ ه ل» است و به خانواده، خویشاوندان، نزدیکان و کسانی که با انسان پیوند و انس دارند گفته می‌شود. «ی» ضمیر متکلم وحده و در محل جر مضاف‌الیه است. معنا: «خاندانم»، «خانواده‌ام».